EEN WARM GEMEENTEHUIS

De kop ‘een warm gemeentehuis’ roept allerlei associaties op. Het stuk zou kúnnen gaan over politiek: het gemeentehuis als plaats waar politieke partijen vergaderen en besluiten nemen. Het zou kunnen gaan over ambtenaren: vriendelijke mensen, die je in hun werkomgeving warm ontvangen en in de watten leggen. Het kan ook gaan over te hoge stookkosten: het bijvoeglijk naamwoord ‘warm’ wordt voor een gemeentehuis doorgaans niet gebruikt, tenzij het er té warm is…

Door: Martie Cusiel

Inmiddels is het de trouwe lezers wel bekend dat mijn columns in dit partijkrantje niet altijd over politiek gaan. Ook is de behoefte om over ambtenaren te schrijven bijzonder klein. En de  stookkosten? Daar bemoei ik me niet mee. Ik heb er begrip voor als mensen het lekker warm willen hebben in hun woon- en werkomgeving.

Het gaat wél over een gemeentehuis. We hebben er in Loppersum twee: een ‘oud’ en een ‘nieuw’ gemeentehuis. Nee, ik ga niet weer herhalen dat dat nieuwe er niet had moeten komen omdat er eigenlijk geen geld voor was, en dat de artikel-12-status daar een gevolg van was. B&W schuiven nu de schuld van de artikel-12-status op de gemeentelijke herindeling van begin jaren negentig van de vorige eeuw. Het is dus niet de schuld van verkeerde politieke beslissingen en slecht functionerende ambtenaren, zoals GroenLinks indertijd ‘durfde’ te beweren! En ik ga hier ook niet weer de argumenten van GroenLinks noemen dat er met een slinkend ambtenarenapparaat, een steeds verdergaande samenwerking met andere gemeenten en een toekomstige gemeentelijke herindeling helemaal geen nieuw gemeentehuis nodig is! Nee, al deze argumenten zijn nu een gepasseerd station. Eigenlijk is het helemaal niet erg als ook het ‘nieuwe’ gemeentehuis niet meer nodig is. Want je kúnt er toch leuke dingen mee doen…

Zweetdruppels

Neem nu het ‘oude’ gemeentehuis. Dat is omgetoverd tot een prachtig sauna- en wellnesscentrum, waar het (ambtenaren)zweet rijkelijk vloeit. Geen gemeentehuis waar zoveel zweetdruppels de lijven hebben verlaten. En dat in maar liefst vijf verschillende sauna’s. Je kunt daar op zolder op een van de relaxbanken je ogen sluiten, zonder vervelende opmerkingen. Bijvoorbeeld dat een ‘ambtenaar knipoogt met één oog open’. Je kunt buiten achter het gemeentehuis rustig een sigaretje opsteken zonder de opmerking dat het ten koste van je werktijd gaat en dus van ‘onze belastingcenten’. Geen haan die ernaar kraait als je, na een stevige massagebeurt, een paar baantjes in het zwembad en een rustpauze in de zoutgrot, een alcoholische versnapering nuttigt in het gezellige restaurant. Echt een gemeentehuis waarin je door vriendelijke mensen warm wordt ontvangen en in de watten wordt gelegd: een warm gemeentehuis. Zo, en daarmee is de kop verklaard.

Beauty Sauna Peize, Waterlelie Zevenhuizen en Fontana Bad Nieuweschans zijn bekende namen als het gaat om een dagje ‘relaxen in de sauna’. De liefhebbers hebben er graag een aantal kilometers autorijden voor over. ‘Je gaat toch niet in je eigen dorp naar de sauna!’, is een veelgehoorde opmerking. Is het schaamte of angst om dat niet te doen? Schaamte om je letterlijk bloot te geven aan bekende mensen? Angst omdat je in het kader van ‘kleren maken de man’ denkt zonder kleren niks meer voor te stellen?

Dagje uit

Nicolette en ik wilden wel eens zien wat er van de raadzaal is overgebleven. Is het leeskamertje nog intact? Wat bevindt er zich nu achter de dikke kluisdeur? En hoe ziet de zolder eruit zonder de opslag van de bkr-schilderijen? We wilden wel eens ervaren hoe het is om zo’n honderd meter van onze werkplek af ‘een dagje uit’ te zijn. Wel kozen we daarvoor de damesdag uit. We zijn er nog niet aan toe om de wethouder in zijn nakie tegen te komen. Of de supermarkteigenaar.

En zo ondernamen we de reis van nog geen twee minuten naar het oude (in de betekenis van ‘voormalige’) gemeentehuis. We werden er inderdaad warm ontvangen. En om een lang verhaal kort te maken: we hebben ons er prima vermaakt. We merkten dat je geen kilometers hoeft te reizen om je ‘uit’ te voelen. Heel bizar om na een hete sauna in de frisse buitenlucht naar je ‘eigen toren’ te kijken. We vonden het raar dat de boomhut van de kinderen van de eigenaar die in het huis ernaast woont  boven de hoge schutting uitstak. Het stond wel decoratief, maar ik denk dat geen saunabezoeker begluurd wil worden door spelende kinderen. We waren niet de enigen. Dat zou ook niet best zijn, want dat zou getuigen van noodlijdendheid. En dat moeten we niet hebben in onze krimpende gemeente. Van mij mogen er meer van dat soort initiatieven genomen worden om lege panden weer een nieuw bloeiend bestaan te geven. Ik mijmer er nu al over wat we met het ‘nieuwe’ gemeentehuis kunnen doen als de herindeling een feit is. In ieder geval een fitnesscentrum, want dat missen we in ons dorp. En verder wat andere handige faciliteiten voor de ouder wordende medemens. De bovenverdieping kan verbouwd worden tot leuke seniorenappartementen. Lekker dichtbij het station, de supermarkt en de sauna...