De god van mijn jeugd was God de Vader. Een strenge god weliswaar, maar hij was in ieder geval niet gemeen. Dacht ik. ‘Is God echt zo sadistisch’, zei de internationaal voorzitter van Greenpeace op zijn gloednieuwe Rainbow Warrior, die de Eemshaven aandeed, ‘dat hij expres de kolen, het gas en de olie zo diep mogelijk weggestopt heeft in de aarde? Is God echt zo sadistisch dat hij de mensen expres met bloed, zweet en tranen, ten koste van zichzelf en de aardbol, de kolen, het gas en de olie uit de aarde laat graven? Welnee! Kijk omhoog, mensen. Daar is de wind, daar is de zon! De energie ligt voor het grijpen!’ Ik klapte in mijn handen en keek omhoog. De lucht was blauw en een lange v-rij ganzen klapwiekten over ons heen. Jammer genoeg liet RWE het afweten. Ze hadden het te druk. Met omlaag kijken.