ONS ZWEMBAD

 

Het unieke Zoutwaterbad K.P. Zijl kan nu met recht ‘ons zwembad’ worden genoemd. Na een jaar van keihard werken door een aantal kartrekkers is de Stichting Zoutwaterbad K.P. Zijl gevormd, die de eigenaar is geworden van het Lopster zwembad. De gemeente heeft daarmee een ‘blok aan het been’ verloren.

 

Door: Martie Cusiel

 

De werkgroep Vrienden van het K.P. Zijlbad, in 1996 opgericht met als doel behoud van het K.P. Zijlbad, kon eigenlijk niet geloven dat de gemeente dit unieke bad in 2011 werkelijk wilde afstoten. Maar met de goedkeuring van het Sanerinsgplan bleek dat ook de volksvertegenwoordigers (de gemeenteraad) instemden met dit plan, behalve GroenLinks, Gemeentebelangen en de VVD. De verontwaardiging vanuit de bevolking was groot. Immers, zij voelde zich niet vertegenwoordigd. ‘Het zwembad moet blijven’, vond bijna iedereen, ook de mensen die stemmen op de PvdA, het CDA en de ChristenUnie.

De werkgroep zocht via de politiek naar oplossingen om het bad toch in handen van de gemeente te houden. Immers, met de gemeente als eigenaar had je een stevigere basis dan met een stichting die wordt gerund door vrijwilligers. Bovendien wilde niemand van de werkgroep de kar tot de vorming van een stichting trekken. Daarvoor was de groep niet opgericht.

Een poging tot een reddingsplan van GroenLinks had niet het beoogde resultaat, zoals in februari 2011 duidelijk werd. Het bad mocht in dat jaar nog open zijn. Daarna zou het onherroepelijk worden gesloten. En steun vanuit de raad kon de werkgroep niet verwachten, want de meerderheid zou het eens zijn met het college. Alleen privatisering met een stichting als eigenaar zou het bad kunnen redden. En omdat ‘behoud van het bad’ het doel van de werkgroep was, zat er niets anders op dan ervoor te zorgen dat die stichting er kwam.

 

Met dank aan ons

Het is te veel (en eigenlijk ook te saai) om op te noemen wat er vanaf februari 2011 tot en met 29 december 2011 voor werk is verzet. Wat is het een gigantische klus om een stichting op te richten, om genoeg vrijwilligers te krijgen en om voldoende geld binnen te halen! Leden van de werkgroep Vrienden van het K.P. Zijlbad, enkele vrijwilligers van Het Zoutwaterbad K.P. Zijl en een aantal leden van de stichting in oprichting hebben bergen werk verzet. Naar verhouding werd de grootste last door te weinig schouders gedragen. Maar… het ging om het resultaat!

Het aantal geworven vrijwilligers die een steen(tje) willen bijdragen, loopt in de honderden. Het donateursbestand van 560 is uitgebreid naar 815. Het toegezegde bedrag dat de donateurs jaarlijks willen geven passeert de €10.000. De Stichting Zoutwaterbad K.P. Zijl is gevormd en bestaat uit zeven leden.

De stichting ging na stevig onderhandelen met de hoogte van de bruidsschat en het jaarlijkse subsidiebedrag van de gemeente akkoord. Voor de gemeenteraad was het voorstel daarom slechts een hamerstuk. Op 29 december 2011 vond de officiële overdracht plaats. Vanaf die dag is de Stichting zoutwaterbad K.P. Zijl officieel eigenaar van het Lopster zwembad. Zonder de aanmelding van de vele vrijwilligers, de enorme uitbreiding van het donateursbestand en de toezegging van het hoge donateursbedrag zou de stichting het niet hebben aangedurfd om het zwembad te gaan runnen. En daarmee is het een bad geworden van de bevolking.  Van ons allemaal: ons zwembad. En dit alles niet dankzij de gemeente. Als de werkgroep het aan haar had overgelaten, had Loppersum in 2012 geen zwembad meer gehad…

 
WELKOM BIJ PREMTIME!


Afgelopen donderdagochtend stond er wel een heel bijzondere bus op het Marktplein. Prem, van Radio 1, trekt dagelijks door het land en dit keer was Loppersum aan de beurt!
Op een busbankje zaten burgemeester Albert Rodenboog en GroenLinks-fractievoorzitter Egbert Brons gebroederlijk naast elkaar. Onderwerp: de nieuwjaarsreceptie die deze zelfde avond zal worden gehouden in het gemeentehuis. Is die nieuwjaarsbijeenkomst geen verspilling van belastinggeld?
Vooraf aan de live uitzending drukte Prem zijn twee gasten op het hart: ‘Maak veel plezier. En wees niet beschaafd en niet fatsoenlijk!’ Met het plezier zat het wel goed. De twee mannen hadden er wel lol in. Maar onbeschaafd en onfatsoenlijk? Dat viel wel mee.  Intussen trok Prem alles uit de kast om de nieuwjaarsreceptie verdacht te maken. Hoe kan zo’n feestje nou? Er worden bibliotheken afgebroken en de hondenbelasting wordt verhoogd… Als je arm bent, doe je dit toch niet? Hoeveel kost zo’n feestje wel niet? Toen Albert Rodenboog antwoordde dat het feestje maar €500 kost: ‘Je mag niet jokken! Je maakt vaste kosten, je verbruikt stroom, je stuurt dure kaartjes.’Rodenboog legde uit dat de cola en de sinas worden gekocht bij de plaatselijke Albert Heijn, dat de ambtenaren zelf de blokjes kaas en worst snijden en dat er zeker géén chique uitnodigingen zijn verstuurd. En ‘mijn kosten lopen gewoon door, want ik ben 24 uur per dag burgemeester.’ Van Egbert Brons kreeg Prem ook al geen steun. ‘De inzet van onze vele vrijwilligers, die heel veel voorzieningen in stand hebben gehouden ondanks de bezuinigingen, die mag je echt wel een keer belonen.’Luisteraars mochten telefonisch of, heel modern, per tweet hun reactie geven. De meeste luisteraars gaven Rodenboog en Brons groot gelijk of vonden Prem zelfs maar een zeurpiet. Kreeg Prem dan wel de handen op elkaar van de Lopsters zelf? Niet van die dame die hem en zijn ploeg die ochtend een kop warme chocolademelk had aangeboden. Deze gastvrije bewoonster bleek Annie Gubbels te zijn.  Toen Prem haar had gevraagd of zij vanavond naar de nieuwjaarsreceptie zou komen, zei zij volmondig ja. ‘Je verpest mijn uitzending!’ Ze mocht van Prem wel naar de bus komen, maar ‘pas na zeven minuten, want jij krijgt niet als eerste het woord!’ En daar hield Annie zich keurig aan. En toen ze dan het woord kreeg, zei ze: ‘Wat zijn die €500 nou, vergeleken met al het werk dat de vrijwilligers doen?’ Daarop gaf Prem zich gewonnen. ‘Oké, ik trek mijn woorden terug. Jullie hebben me  overtuigd. Hier zijn de politici de dienaren van het volk.’ En hij riep alle Lopsters op om massaal naar de nieuwjaarsreceptie te komen. Waarop Egbert beloofde dat als dat inderdaad zo was, hij en zijn collega-raadsleden met liefde de blokjes kaas zouden snijden.
Uit: www.lopsternijs.nl